Çarşı içinde Tuhafiye Dükkanı olan Mehmet Bey hafta içi her sabah 6 da muntazaman arabasıyla işine giderdi.Bazı sabahlar hava soğuk olsada fırın önünde yaşlı bir kadını önünde 3-5 öbek yeşil ot yığınının başını beklerken görürdü.
Bir soğuk Mart sabahı durdu ve yaşlı kadından bir öbek Madımak otu almaya karar verdi.Yaşlı Kadın” Isırgan otum da güzeldir,yemeğide böreğide güzel olur” dedi.
Mehmet Bey “Ama benim eşim Isırgan Otunun yemeğinide böreğini de bilmez,ben de bilmem dedi” Yaşlı kadın Mehmet beyi beklemeden başladı ısırgan otlu yemek ve börek tarifi yapmaya.Mehmet bey kadını kıramadı birer öbek Madımak ve Isırgan otunu alarak 2 YTL ‘lik ota 10 YTL verip yaşlı kadından üstünü istemedi.”Helal hoş olsun,bu otları toplamak için çektiğin zahmet 2 YTL den de fazladır ” dedi.
Mehmet Bey otları eve götürdü düşündüğü gibi çıktı.Eşi “Neydi de bunları aldın?” dedi ve otları doğruca çöpe döktü.
Mehmet bey yaşlı kadına verdiği 10 YTL ye değilde çöpe giden otların güzelliğine ve yaşlı kadının otları toplamak için verdiği emeğe üzülmüştü.