İsa Peygamber bir gün, havarilerine:
“Uykuda olan bir kardeşinizin görülmemesi gereken ayıp yerlerini rüzgarın açtığını görseniz ne yaparsınız?” diye sordu.
Havariler, tereddüt bile etmeden: “Hemen örter, üstünü kapatırız,” dediler.
İsa Peygamber bu cevaba itiraz etti: “Hayır, siz belki iyice açar, ayıpları apaçık ortaya çıkarırsınız.”
Havariler: “Hiç böyle şey olur mu? Kim yapar bu ahlaksızlığı,” dediler.
İsa Peygamber’in cevabı düşündürücüydü: “Sizden biriniz din kardeşi hakkında bir söz duyduğunda veya onun bir kusurunu gördüğünde, bu gördüklerine ve duyduklarına biraz daha kusur ekleyip söylemiyor mu?
İşte bu, uyuyan adamın açılmış olan ayıp yerini biraz daha açmaktan farksızdır. Ve siz bunu hep yapıyorsunuz.”
